• bugün (48)
/ 2  
  1. baştan sona bir umut yolculuğudur. istasyona yanaşırsın, kabloyu takarsın, o ilk dakikalardaki yüksek kw değerlerini görüp "oh be, teknoloji ne güzel şey" dersin. ancak o batarya doluluğu yüzde cikseni geçtiği an, araç sanki "yeter bu kadar elektrik, ben biraz dinleneyim" moduna girer ve o süper hız bir anda tost makinesi kıvdıbına döner.

    işin kötüsü o son gıdım dolana kadar istasyonda geçirdiğin vakitte yanındaki benzinli araç sahibi deposunu doldurup, kahvesini içip, üç şehir öteye varmış olur. sen de elinde telefon, şarj ekranındaki o kaplumbağa hızıyla inatlaşmaya devam edersin.
   tümünü göster