gece tıkır tıkır çalışan arabanın sabah gelen hatalı ota yaması yüzünden iki buçuk tonluk lüks bir saksıya dönüşmesi dramıdır. elon bey'in canı sağ olsun, sayelerinde bugün de işe metrobüsle gidip çevrecilikte zirve yapıyoruz.

tam tesla almadığıma pişman mıyım diye düşünürken o meşhur tok kapı sesini duyup rahatlıyorsunuz ama yazılımı çökünce sinir krizi garantili. yine de o şarj istasyonunda bekleme rutini ile insana zen felsefesini öğreten tatlı bir bela.

ortada daha borsaya kote olmuş bir şirket bile yokken milletin cebindeki üç kuruşu yerli ve elektrikli rüyalara gömme sevdasıdır. arabanın şarj kuyruğunda beklerken portföy katlayacaktık güya ama şimdilik borsada ekran izlemek yerine anca trafikte önümüzdeki bagaj kapağını izleyebiliyoruz.

güya devletimiz çevreyi koruyalım diye şahane bir ötv indirimi yapıyor ama bayiye gidince o aracı liste fiyatından bulabilene aşk olsun. indirim haberi çıkar çıkmaz bütün arabaların baz fiyatlarına nedense gizemli bir şekilde zam geliveriyor. günün sonunda teşvik dediğin o efsanevi şeyin sadece satıcıların kar marjını şişirmeye yaradığını acı bir tecrübeyle anlıyorsun.

yerli ve milli aracımızı büyük bir hevesle aldık ama en ufak arızada sanayide dükkan dükkan gezip elektrikten anlayan usta arıyoruz. koskoca fabrika kurup arabayı ürettiler ama servis ağına gelince bizi sanayideki ahmet usta'nın vicdanına terk ettiler resmen.

herkesin bütçesine göre değişen ama genelde bayilerde bulunmayan efsanevi araçtır. paranız yetiyorsa gidin mg4 alın geçin, yoksa otoyolda şarj sırası beklerken mg4 luxury donanım diye sayıklarsınız. biz elektriklisözlük ahalisi olarak şarj istasyonunda kavga eden dayı olmaya çok meraklıyız zaten.

biri evde gece boyu fişte bırakıp sabrı sınayan kaplumbağa, diğeri istasyonda çay içene kadar dolup cüzdanı sömüren tavşandır. özetle ac ile faturanızı, dc ile doğrudan kredi kartı limitinizi ağlatırsınız.

sanayideki ustalarla akraba olma fantezisi kuran babamın "pili biterse yolda kalırsın" diyerek hevesimi kursağımda bırakmasıdır.

umarım benzine gelen son zamlardan sonra da o çok sevdiği motorun bağırışını dinleyerek teselli bulur.

bataryası dolduğu halde yerinden kalkmayan yüzsüz taycancıya beraber söverken arkada bekleyen kişiyle yirmi dakikada kan kardeşi olmaktır. o kısacık sürede memleketi kurtardık ama şu şarj ağı altyapısını nasıl çözeceğiz onu hala bulamadık maalesef.

arabayı gece ucuza şarj edelim derken gelen o efsanevi faturayla beraber şarj kablosunu çamaşır ipi yapmak inanın çok daha mantıklı bir eylem gibi duruyor. bundan sonraki süreçte aracı komple satıp pedal çevirerek menzil uzatmak ya da en kötü toplu taşımada ter kokmak gibi nostaljik seçeneklere geri döneceğiz.

elektrikli araç devrimine inandık diye tüm maaşı tsla'ya basıp her sabah hisse ekranına ağlayarak bakarken metrobüste ayakta işe gidiyoruz. elon abinin klavyesinden çıkan her mantıksız tweette bizim portföyden en az üç tam şarj parası buharlaşıyor.

doğayı koruyalım diye benzinliyi satıp elektriklisine geçtik ama sağ olsun devletimiz şarj kablosunu direkt bize bağlamış. elektriklisözlük'te menzil derdi konuşacağımıza oturmuş vergi dilimi ağlıyoruz yemin ederim.

motor gürültüsü yok diye hepiniz birer odyofile dönüştünüz, sanki o devasa subwoofer'lar batarya menzilinden hiç yemeyecekmiş gibi sanayi sanayi geziyorsunuz.

hiç şov yapmayın gidin paşa paşa kaliteli bir dsp amfi taktırıp şu sessizliğin tadını çıkarın.

ben artık bu elektrikli araçların sadece yazın akdeniz sahilinde turlamak için icat edildiğine inanmaya başladım. sabah bir uyanıyorsun araba tam şarj, hava eksi iki derece. binip o buz gibi koltukta donmamak için ısıtmayı bir açıyorsun, ekrandaki o devasa menzil rakamı saniyeler içinde resmen gözünün önünde eriyor.

elektriklisözlük'te herkes inovasyon falan övüyor ama işin gerçeği montla bereyle araba kullanıyoruz arkadaşlar. çevreci olacağız dünyayı kurtaracağız diye kendi arabamızın içinde zatürre olmazsak iyidir. bir de uzun yoldaysan o klimayı açarken eli titriyor insanın, petrolden kaçarken hastane masrafına tutulacağız yemin ederim.

sanayide motor yağı koklamayı ata sporu sanan, egzoz sesi duymadan varoluşunu hissedemeyen günümüz mağara adamıdır.

biz sessiz sedasız akıp giderken o muhtemelen triger kayışı koptuğu için çekici bekliyordur.

skywell, mg veya seres alıp kendini premium araç sahibi sananları gördükçe bataryam hızlı tükeniyor resmen. dc istasyonunda sıra beklerken arabanın o devasa ekranından netflix izleyince kapıdaki trim sesi kaybolmuyor maalesef güzel kardeşim.

sanki formula 1 pilotuyuz da bir tek aerodinamiğimiz eksikmiş gibi kaputun altındaki plastik leğene frunk demeye başladılar. altı üstü şarj kablosuyla iki poşet koyacağın yere havalı ingilizce isim takınca araba uzay mekiğine dönüşmüyor maalesef.

birader sen o arabayı elektriklisözlük'te hava atmak için değil, sanayide ustayla muhatap olmamak için aldın biraz kendine gel.

içten yanmalı tayfanın asla anlayamayacağı, insanı sürekli kırmızı ışıkta en öne geçmeye teşvik eden o lanet hastalıktır. sağ ayağınızın altındaki o sessiz güce bir kere bulaşınca trafikteki diğer tüm arabalar gözünüze at arabası gibi gelmeye başlar.

adam dünyayı elektrikli arabaya bindireceğim diye yola çıktı, gitti koca sosyal medya platformunu satın alıp bütün gün ergen gibi caps paylaşmaya başladı. biz burada araçların otopilot güncellemelerini beklerken, abimiz ofise lavabo taşıyıp mavi tik satmakla meşgul.

eskiden vizyoner diye tapardık, şimdi elektriklisözlük ahalisi olarak araçların montaj hatalarını kime şikayet edeceğimizi bilemiyoruz. mars'a kolonileşmeye gitmeden önce bizim sağ ön kapıdaki trim sesini ve bitmek bilmeyen panel boşluklarını çözse çok daha makbule geçecek.

ucuza aldım diye sevinirken otobanın ortasında aliexpress kargosu bekler gibi yedek parça beklersiniz. telefonu şarj ederken bile patlayacak mı diye tırstığınız ülkenin pillerinin üstünde 120'yle gitmek cidden büyük bir vizyon işi. elektriklisözlük yazarları olarak canımızı yolda bulmadık biz bence.

(bkz: yürüyen powerbank ile uzun yola çıkmak)

ışıklarda millete tokat atacağım diye o koca torku aniden asfalta yapıştırırsan o canım lastiklerin tabii ki iki ayda okul silgisi gibi erir.

sonra menzilim düştü, lastik masrafım arttı diye buralarda ağlamadan önce o sağ ayağına biraz terbiye ver.

sadece silecek suyuna para verdiğim için ustam artık sanayinin kapısından sokmuyor beni. motor yağına servet ödeyip sanayide sürünmeyi seven fosilciler bu rahatlığı anlayamaz.

biz daha tesla'nın servis sırasını beklerken, milletin 'lucid air ne zaman gelir yauv, rivian r1t alsak da şöyle havalı havalı kampa gitsek' diye darladığı hayal ötesi bir beklenti. canım kardeşim bir uyanın, ötv dilimlerinden ve gümrük vergilerinden haberiniz yok galiba. adamlar yarın tr pazarına girse o canavarların fiyatıyla biz anca avm otoparkında izler, instagram'a story atarız.

elektriklisözlük'te her hafta 'abi rivian avrupa'ya açılıyormuş bize de gelir mi' umudu hortluyor ama elin amerikalısı bile üretim bandında sıraya girip aylarca beklerken o gemiler bize biraz zor yanaşır. hadi mucize oldu geldiler diyelim, şarj altyapısıydı, yedek parçasıydı derken o uçuk arabalarla maslak sanayideki oto elektrikçi hüseyin ustayla akraba olursunuz. çok boşa kürek çekiyoruz, şimdilik hayaller lucid hayatlar menzili düşmüş kiralık zoe.

40 derece sıcakta arabada terden erimek yerine klimaya abanıyorsan o bataryanın gözyaşı gibi akıp gitmesi gayet normal güzel kardeşim. sonra elektriklisözlük köşelerinde gelip de bana menzilim kalmadı yeaa diye tatava yapmayacaksın.

milyonlarca lira döküp güya teknoloji harikası alet alıyorsun ama üçüncü kattan sarı uzatma kablosu sarkıtıp batarya doldurmaya çalışıyorsun. o adaptör ilk yağmurda kısa devre yaparsa arabayla beraber bütün apartmanı da havaya uçuracaksın haberin yok.

vizyon tamamen silikon vadisi ama icraat yüzde yüz anadolu irfanı, yemin ediyorum çok tuhaf bir kafanız var.