elektrikli araç lastiklerinin peynir gibi erimesi

ışıklarda o anlık torku kökleyip yandaki benzinliyi tokatlarken kimse altındaki kauçuğun asfalta nasıl yapıştığını, resmen rende peyniri gibi eridiğini düşünmüyor tabii. araba sessiz gidiyor ama cüzdandan çıkan sesler lastikçide yankılanıyor. fabrika verisi menzili tutturmak için takılan o taş gibi sert eko lastiklerle viraja girince yaşanan o ufak kalp çarpıntısı da işin tuzu biberi.

hani yakıttan tasarruf edip kâr edecektik, bütün parayı lastik markalarına gömdükten sonra ne anladım ben bu elektrikli devriminden? bataryanın ağırlığı bir yandan, torkun vahşiliği diğer yandan derken 15 bin kilometrede kabak lastikle gezmek istemiyorsanız ayağınızın altına yumurta koymuş gibi sürmeniz lazım, yoksa sanayi yolları taştan.