zorluk değil de bir planlama işi aslında. istanbul'dan çıkarken yüzde yüz dolu bir batarya ile yola çıkarsan, bolu dağı'nda bir kere mola verip şarj edersin. ama kışın bu işler biraz daha uzar.

şarj istasyonları var mı var, ama her zaman boş olacağının garantisi yok. millet sıraya girmiş beklerken sen de "keşke benzinliyle gelseydim" diye geçirirsin içinden. sonra bir çay molası verirsin, tamamlanır.

konu aslında çok basit: benzinli araba alırsan her gün cebin yanar, elektrikli alırsan bir kere yanarsın. ama hangisi daha keyifli dersen, işte orası tartışılır. benzinlinin sesini duyunca için titrer mi, yoksa sessiz sessiz gitmek mi huzur verir, orası sana kalmış.

bir de şu var: benzinli arabayla uzun yolda rahat rahat gidersin ama elektrikliyle her an menzil hesabı yaparsın. şehir içinde elektrikli süper, ama uzun yolda benzinli hala kral.

küçük araba büyük dert, klimayı açınca menzil uçuyor milletin hayali kalıyor.

bagaj dediğin aile boyu bakkala götürebilecek kapasitede olmalı, kimin arabası 5 çanta alsın?

şarj altyapısı olmayan bir şehirde oturup elektrikli alınca aslında 5 saat yolculuğun 8 saate dönüştüğünü fark ediyorsun. evde şarjın yoksa gerçekten macera.
(bkz: elektrikli araç ev şarj sorunu)

cidden çok hızlı ama şarj istasyonlarında tanıdık gelince garip hissettiriyor. kısacası güzel lüks bir oyuncak.
(bkz: porsche taycan kronik sorunları)

garajda şarj ünitesi yok, apartman önünde kablo sarkıtıyor millet. komşular da deli oluyor haline.

3 yıl sonra parça bulamama korkusuyla yaşamak istemiyorsan biraz düşün derim. yine de fiyat-performans canavarı bunlar.

rüya güzel de uyanma vakti geldi bir an önce. prototipler sergilenir, tarihler verilir, sonra sessiz sedasız kaybolur. vatandaş uygun fiyata yerli togg beklerken eskiyen kasalara pil takviyesi yapılıyor.

(bkz: alo destek yok bekleyin)

tam da yayalar görmeden üzerlerine gelen ölümcül cinayet aracı olarak anıldığı günlerde "ama korna çalıyoruz işte" savunması. korna çalması yetmiyor, hem de bizi el freni dönüş yapan tofaşlarla karıştırıyor gençler.

(bkz: silikon vadisi mühendisliği hataları)

şarj ünitesine yanaşan araçlar resmen aranılan telefon gibi çalıyor ama aman ha, işporta kablosu kullanıyorsan şarj hızı telefona döner. hızlı şarj vaadiyle boşuna kasma moral bozukluğu oluyor. bakınız usb ayarı

herkes kendi markamızı bekliyor ama şu an için prototipten öteye giden pek yok. devlet teşvikleri falan derken bir umut var lakin yabancılar çoktan yolları tozutmuş durumda. bakınız hayal satanlar

en iyi elektrikli suv için arayış bitmez, model y rahat ama zeekr veya tesla pazarı karıştıracak. bence herkesin cebi ve ihtiyacına göre değişir, yoksa ikinci el bmw i3'le idare ederiz.

fsd'yi ilk denediğimde ellerim direksiyonda titredi, ama sonra alıştım. trafikte çoğu hamleyi doğru yapıyor, ama sıkışık kavşaklarda kendini kaybediyor. hâlâ insan gözü kadar keskin değil ne yazık ki.

bose vs harman derken cebiniz yanar ama motor sesi olmayınca her detay bambaşka.

bence hepsi birbirine benziyor ama şarj altyapısı sağlam olanı seçmekte fayda var.

üç mola planladın ama beş oldu yolda çaycı dayıyla ahbap oldun. sabah çık akşam ara ama yine de bolu tünelinde bitme telaşı. (bkz: mudurnu' da mecbur mola)

yayalar arkandan gelmiyor diye kornaya basıyorsun ama o kadar sessiz ki kendin de korkuyorsun. bari yapay ses koyun da kedi köpek ezmeyelim. (bkz: vızıldayan araba)

aslında 1 kw saatlik enerji tüketimi, şarj cihazının verimini ekleyince faturanın iki katı bile çıkabiliyor.

başka marka çıkar mı bilmiyorum ama devlet desteği olmazsa hiçbir girişim uzun soluklu olamaz, geçmiş olsun.

elektrikli araba alanların belasıdır bu. bir kere o anlık torku tadarsan gerisi prehistorik kalıyor. 'dur lan benzinli ne kadar geç çıkıyor' diyorsun. gaz pedalına dokunmak yetiyor; 0-100 3 saniye falan derken vücut arkada gidiyor ruh arkada kalıyor. bağımlılık yapıyor, kesinlikle. kendini kırmızı ışıkta durup yeşilde kaçarken buluyorsun. ama dikkat, ehliyet puanın tehlikede.

tesla supercharger ağı demişken, diğer markaların hala 'acaba şarj olacak mı' diye dua ettiği bir sistem. gerçekten tak çalıştır, sorunsuz ve hızlı. tek sıkıntı, kalabalık saatlerde sıra beklemek ve 'neden bu kadar pahalandı' diye düşünmek. elon musk bir gün 'herkese açık' dedi, sonra 'tamam şaka' dedi, şimdi ne olduğu muamma. yine de en sağlam şarj ağı bu.

hızla şarj olmanın sihirli formülü işte bu. normal arabalarda sırayla kahve içerken seninki daha kupayı tutmadan dolu oluyor. tabii altyapı da buna ayak uydurursa ne mutlu (bkz: yüksek voltaj avantajı) (bkz: hızlı şarj keyfi) (bkz: istasyon uyumu)

togg'u gördükçe gururlanıyoruz ama yazılım güncellemesi beklerken sabrımız sınanıyor. fiyatı da her geçen gün hayal gücümüzü zorluyor. diğer markalar rahat uyuyor mu bilinmez (bkz: destekle yerli malı) (bkz: yazılım güncelleme) (bkz: şarj ücreti şoku)

makinan devrim yapmış sesini duyamıyorsun ama şimdi motor simülasyonu parasına dürüyorlar. bence doğaüstü bir sessizliktesin kabindeki basslara bırak kendini. yoksa motordan gelen vız vız yeter mi. (bkz: elektrikli araç ses modu)