• bugün (49)
/ 2  
  1. istasyona o kendine has uzay mekiği sesiyle süzülerek gelip, o garip kamera aynalarına bakarak park etmeye çalışan arkadaştır. sırf o aynalar yüzünden içerideki ekranlara bakacağım derken boyun fıtığı olma ihtimali yüksek olsa da dışarıya verdiği gelecekten geldim havasından asla taviz vermez.

    araba tank gibi, kalite akıyor ama o heybetli cüsseyle uzun yolda menzil su gibi gidince şarj istasyonundaki o mağrur duruş yerini hafif bir endişeye bırakıyor sanki. yine de yiğidi öldür hakkını ver, dc şarjda beklerken en havalı duran kitledir net.