bagajında piknik tüpüyle gezen peder beyin ben elektrikli araç alacağım deyince şarjı biter yolda kalırız diye ortalığı ayağa kaldırmasıdır. altı üstü sessiz bir arabaya bineceğiz, sanki ailemizin sanayideki ustasına ihanet ediyormuşum gibi muamele görüyorum.

doğayı kurtaralım diye heveslenip arabayı fişe takarken aslında doğrudan maliye bakanlığı'na bağlandığımızı fark ettiren muazzam ötv sistemidir. millet avrupa'da üstüne teşvik alırken bizde kontağı açmadan maaşın yarısını devlete şarj ediyorsun resmen.

elektrikli araba almanın heyecanıyla heves edip giriştiğiniz, ancak daha kablo çekme aşamasında site yönetiminin otopark hassasiyeti denen o garip duvarına tosladığınız acı verici süreçtir. siz çevre dostu olayım, evden ucuza şarj ederim falan derken yönetici rıza amca sanki otoparka nükleer reaktör kuruyormuşsunuz gibi muamele yapar.

izinleri koparıp servisi çağırdığınızda ise işin şalter, kaçak akım rölesi ve trifaze hat çekimi kısmında mahalle elektrikçisinin voltaj şoku yaşamasını izlersiniz. günün sonunda duvara takılan o minik kutuyu görünce mutlu olmak yerine tamamen bitkin düşüyorsunuz ama o yeşil ışığın yanması tüm bu wallbox kurulumu sancıları bitmiş gibi hissettiriyor doğrusu.

arabayı teslim aldıklarından beri mahallede sessiz ama derinden süzülmeleri var ki sormayın. sanırsın hepsi birer gizli teknoloji elçisi falan olmuş da bize gururdan söyleyemiyorlar. elektriklisözlük'te menzil verisi kasmaktan helak oldular ama şarj sırasında beklerken dertlenmeye devam.

hava azıcık soğuyunca menzili yarı yarıya düşen arabasının içinde montla titreyerek yolculuk yapan vizyonlu şofördür.

dünyanın parasını saydığınız o aletin içinde sırf şarj bitmesin diye zatürre olmanıza cidden değiyor mu hiç anlamıyorum.

yazın sıfır emisyon ve sessiz sürüş diye ortamlarda caka satanların, hava sıfırın altına inince arabanın içinde montla ve battaniyeyle sağ şeritten 70'le gitme mecburiyetinde kalması durumudur. 'abi batarya teknolojisi çok gelişti ya' derken her şey güzeldi, şimdi buz gibi kabinde menzil bir anda yarı yarıya düşünce tir tir titriyorsunuz.

bizim de başımıza gelmiyor değil hani, yalan yok. geçen ankara ayazında ulan şu koltuk ısıtmayı birazcık açayım dedim, anında ekrandan bataryayı sömüren donanımlar misali 40 km menzil silindi gitti. elektrikli sözlük'te şarj hızı bilmem ne diye ahkam kesmek kolay da, iş karda kışta otobana çıkınca o menzil efsanesinin nasıl pamuk ipliğine bağlı olduğunu hepimiz donarak tecrübe ediyoruz maalesef.

alman mühendisliğinin elektrikle olan imtihanı olan bu arkadaşa sahipseniz, evden şarj imkanınız da yoksa öncelikle geçmiş olsun. dışarıdan tasarımı "ben geleceğin arabasıyım" diye bağırsa da, direksiyondaki o sinir bozucu dokunmatik tuşlar ve kağnı gibi çalışan bilgi eğlence sistemi insana "yıl olmuş 2024, menü geçişi kasan araba mı yaptınız gerçekten" dedirtiyor.

kışın ısıtıcıyı açtığınız an o koca bataryanın ekrandaki menzili nasıl da sömürdüğünü izleyip ister istemez montla araba kullanmaya başlıyorsunuz. yalan yok, içi yayla gibi geniş ve sürüş hissiyatı yağ gibi akıyor ama uzun yola çıkarken bozuk dc şarj istasyonlarında yaşanan o gerilim insanın ömründen ömür yiyor. elektriklisözlük ahalisi olarak uyarıyorum; pamuk gibi sabırlı bir insansanız gidin alın, yoksa o bir türlü gelmeyen ota yazılım güncellemelerini beklerken sinir hastası olmanız içten bile değil.

parayı sokakta bulmadık deyip ucuza lüks yaşamak isteyenlerin bayilerinde sıra olduğu çinli elektrikli tayfadır.

şarj kuyruğunda beklerken menzilim aniden yarıya düştü diye ağlayan sahiplerini izlemek gerçekten büyük bir keyif.

arabayı ilk aldığınızda gazdan ayağı aniden çekip tüm aileyi hacıyatmaz gibi öne arkaya salladığınız o efsanevi geçiş sürecidir. alışana kadar yan koltuktaki eşinizin kusmamak için direnen bakışları eşliğinde ter döke döke şoförlük yaparsınız. merak etmeyin, üç beş güne o pedaldan ayağınızı tüy gibi çekmeyi mecburen öğreniyorsunuz zaten.

dünyanın parasını verip aldığınız o teknoloji harikası arabayı şarj edebilmek için dinlenme tesislerinde kamyoncularla yan yana kuyruk bekleme simülasyonudur. o çok övdüğünüz kusursuz şarj ağınızla bolu dağında donarken size mutluluklar dilerim.

bev sadece prizle muhatap olan has elektrikliyken, phev hem prize hem benzinliğe asılan vizyonsuz, hev ise benzin yakarak batarya dolduran tam bir şizofrendir. özetle menzil fobiniz varsa phev veya hev ile kendinizi kandırın ama gerçek bir elektriklisözlük yazarıysanız paşa paşa bev alacaksınız.

aldığın akıllı telefonun pili iki yılda pert oluyorken koca arabaya sekiz yıl garanti verilmesini beğenmiyorsun ya gerçekten büyük şımarıksın.

sanki kendisi o kadar yaşayacakmış gibi bir de utanmadan bayidekileri darlıyor paşam.

yola çıkmadan önce elli farklı uygulamadan şarj istasyonu rotası çizen ama afyon'da bozuk dc soketiyle bakışan bahtsız insandır. biz doğayı koruyalım derken dinlenme tesislerinde beklemekten ömrümüzü tükettik, arkadan dizel passat selektör yapa yapa geçince insanın bir zoruna gidiyor be. neyse en azından motor sesi yok da arabanın içinde sessiz sessiz ağlayabiliyoruz.

petrol kafaların duyunca ufak çaplı bir şok geçirdiği harika otomobil tarihi gerçeğidir. ferdinand porsche abimiz 1898 yılında egger-lohner p1 adıyla mis gibi elektrikli araba üretmiş ama biz gidip yüz yıl boyunca inatla egzoz dumanı solumayı seçmişiz. insanoğlunun genel vizyonsuzluğu yüzünden koca bir asır kaybettik ama şükür ki bugün geç de olsa aslımıza dönüyoruz.

çinli abilerin tekerlekli dev tablet tasarlayıp bize kaktırdığı bu aletlere milyonlar dökmek muazzam bir vizyon gerektiriyor.

şarjınız bitip ıssız bir yolda kalınca o fütüristik ekranınızdan bol bol dizi izleyerek teselli bulursunuz artık.

doğayı koruyalım diye heves edip araç alıyoruz ama devlet sağ olsun çevreci olduğumuz için bizi ekstra bir şevkle vergilendiriyor. arabayı her prize taktığımda bataryayı mı yoksa maliyeyi mi şarj ediyorum düşünmeden edemiyorum.

dünyanın parasını verip aldıkları uzay mekiği gibi arabada, menzil bitmesin diye yazın ortasında klimayı kapatıp ecel terleri döken koca yürekli gruptur. sağ şeritte tırların arkasına saklanıp rüzgar direncini düşürmeye çalışırken sergiledikleri o asil çaresizlik gerçekten gözlerimi yaşartıyor.

o devasa paslanmaz çelik yığınını istanbul trafiğine sokup e-5'te makas atmaya çalışan fantezi sahibi abilerimizi merakla bekliyorum. sanayideki kaportacı hüseyin usta bu alete macun çekmeye çalışırken muhtemelen mesleği falan bırakır.

elektriklisözlük ahalisi şarj istasyonunda bu köşeli tankla yan yana gelince yaşanacak o bakışmayı cidden çok merak ediyorum.

bolu dağında şarj kuyruğu beklerken hayatı ve yaptığınız seçimleri sorgulatan meşhur eylemdir. sözde çevre dostuyuz diye yola çıkıp dinlenme tesislerine akın eden tayfa yüzünden menzil stresi iliklerinize kadar işler. yine de o güncel benzin fiyatlarını düşününce, priz başında geçirilen zorunlu kahve molası bile insana ufaktan tatlı gelmiyor değil.

şehir içi eğlencesi diye aldığınız o şirin oyuncak yüzünden her gün şarj istasyonunda yaşanan dramlar ile boğuşmak tam bir komedi. minnacık bataryasıyla otobana çıkmaya korkan elitlerin menzil anksiyetesi krizleri gerçekten elektriklisözlük semalarında okuması en keyifli şeyler.

araba bozulduğunda yetkili servis bulmak için çekiciyle adeta türkiye turuna çıkaran efsanevi start-up çilemiz. neyse ki sanayideki elektrikçi ahmet usta şarj girişine kontrol kalemi sokmadan önce gelen ota güncellemesiyle bizi güzelce oyalıyorlar.

dünyanın en vizyonlu motorsporu etkinliği diye satıp kırk beş dakika boyunca devasa dyson süpürgeleri pistte koşturuyorlar. yarışın ortasında ekstra hızlanmak için mario kart oynar gibi özel yollardan geçip güçlendirme falan toplamaları da cabası. millet kulakları sağır eden o benzinli motor sesini ararken elektriklisözlük nesli olarak bizim payımıza bu kocaman pilli oyuncak arabaların vızıltısı düştü.

amerika'daki elon fanboylarının dümdüz otobanda video çekip "gelecek geldi yeaa" diye övdüğü sistemi bizim istanbul'a getirince makine resmen anksiyete krizi geçiriyor. e-5'te sağdan aniden şeride fırlayan doblo'yu görünce koca yapay zekanın direksiyonu titreyerek bırakıp "al sen kullan benim psikolojim bozuldu" tarzı bas bas bağırması şaka değil.

araba otonom gidecek diye bizim yollarda senin normalden daha çok pür dikkat kesilmen gerekiyor ki bu da işin büyük ironisi. otopilot falan teknolojik olarak harika evet ama bizim minibüsçülerin sürüş dinamikleri henüz hiçbir algoritmanın veri setinde yok. teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin bize fsd'den önce galiba sinyal verme ahlakı lazım.

elektrikli aracınızı devasa bir powerbank gibi kullanıp dağ başında kahve makinesi çalıştırmanızı sağlayan mükemmel olay. hala menzil diye ağlayan içten yanmalı motor aşıklarını çok fena kudurtur.

kura çıkana kadar milli duygularla övülüp, aracı teslim alınca hemen sarı site ilanları arasında yerini alan canım yurdum insanı hareketidir. madem o kadar seviyorsun bari arabaya binip gezmek yerine galerici gibi pusuda beklemeseydin be kardeşim. elektriklisözlük ahalisi olarak bu fırsatçıları şarj istasyonunda rezil etmek hepimizin boynunun borcudur.