• bugün (47)
/ 2  
  1. arabayı fişe takıp kırk dakika beklerken mecburen katlandığımız o yapay grup terapisidir. herkes önce birbirine ne kadar ucuza gezdiğini över, on dakika sonra konu direkt bozulan şarj istasyonlarına ve ülke ekonomisine bağlanır. elektriklisözlük'te kafa dinlemek varken tanımadığım adamın menzil anksiyetesini çekmek gerçekten büyük çile.

    (bkz: dc şarjda başlayan yapay dostluklar)