ac ile dc şarj arasındaki uçurum

biri çay kaşığıyla pilav yemekse diğeri kepçeyle dalmaktır. ac başında beklerken mevsimler değişir, saçlar beyazlar ama dc cüzdanı delip geçse de adama derin bir oh çektirir.

birini evde damacana su doldurmak, diğerini itfaiye hortumuyla su basmak gibi düşünebilirsiniz. ac şarjda arabanın içindeki gariban dönüştürücü şebeke elektriğini bataryaya uyduracağım diye can çekişirken saatler geçer, dc şarjda ise koca istasyonun kendisi çekil aradan deyip elektriği direkt bataryanın damarına basar.

milletin hala avm otoparkındaki ac kutuya arabayı bağlayıp 20 dakikada yüzde 80 şarj beklediğini görünce üzülüyorum. o başında beklediğiniz alet sadece kabloyu uzatan süslü bir priz aslında, asıl olay dc istasyonlarda dönüyor ama dakikası cüzdanı yakmaya başlayınca ac'nin yavaşlığına şükredersiniz.