elektrikli motosiklet kullanıcısı dramı

herkes şehir içi pratik ulaşım diye övüyor ama iş dik yokuşlara gelince aletin ruhu anında teslim oluyor. cebimden benzin parası çıkmıyor diye sevinirken kısa sürede kendimi kafe kafe priz arayan bir modern zaman dilencisi olarak buldum. yine de o trafikte millete dert olmadan sessizce süzülme hissine ufaktan müptela olmadım desem yalan olur.

(bkz: batarya bitince motoru ayakla ittirmek)