kışın elektrikli araba menzilinin erimesi

sabah %90 şarjla evden çıkıp, kaloriferi sonuna kadar açınca ekrandaki rakamların bitcoin grafiği gibi aniden çakıldığını izlemek insana hayatı sorgulatıyor. katalog verisindeki o süslü menzil değerlerinin aslında birer wltp masalı olduğunu donarak tecrübe ediyorsunuz. içeride montla, bereyle araba sürmek zorunda kalınca insan ister istemez menzil anksiyetesi denen illeti iliklerine kadar hissediyor.

sanki altımızdaki teknoloji harikası değil de şarjlı süpürge mübarek, soğuğu görünce performansı yerle bir oluyor. batarya ısıtma sistemi devreye girene kadar yol bitiyor zaten, biz de elimizde şarj kablosuyla istasyon arıyoruz.

(bkz: soğukta menzili düşmeyen tek araç)