aracı ilk aldığınızda o anında gelen tork hissi beyninize öyle bir dopamin salgılatıyor ki, kendinizi lunaparkta roller coaster'a binmiş ergenler gibi hissediyorsunuz. sağ ayağınızın altındaki o sessiz ama vahşi gücü keşfettiğiniz an, her kırmızı ışık sizin için bir f1 start çizgisine dönüşüyor. yandaki dizel passat'a sessizce saplayıp uzamak başlarda çok masum ve keyifli bir hobi gibi geliyor insana.
ama işin sonu maalesef arabaya her bindiğinde midesi bulanan yolcular, yavaştan başlayan boyun ağrıları ve gözü sürekli menzil göstergesinde kalan panik atak bir şoför profili oluyor. sırf eşe dosta iki saniyelik "bak nasıl fırlıyor abi" şovunu yapacaksınız diye bataryanın ömrünü yiyorsunuz. yapmayın etmeyin, o sağ ayağınıza biraz hakim olun da trafikte efendi efendi süzülün şu aletlerle.
