otobanda şarj kuyruğu beklerken yaşlanmak

yanımdaki adamla çaresizlikten o kadar samimi olduk ki birazdan mangalı yakıp kirve olacağız diye korkuyorum. bataryayı dolduracağız derken ömrümüzü tükettik, şaka gibi ortam.

önümdeki taycan sahibi arkadaş zahmet edip aracın başında bile durmadığı için dc şarjda yüzde yüz takıntısı yüzünden heder olduğumuz durumdur. ben burada menzil anksiyetesinden tırnaklarımı yerken beyefendi muhtemelen içeride üçüncü çayını içiyor. şu kabloyu artık bıraksan da biz de yolumuza baksak keşke.