otobanda şarj sırası beklerken yaşlananlar derneği

biz geleceği satın aldık teknolojiye yön veriyoruz diye havamızdan geçilmiyordu ama şu an tesisin otoparkında elimde ılımış kahveyle 2008 model dizel araçların yanımızdan vızır vızır geçişini izliyorum. öndeki taycan sahibi arkadaşın bataryası yüzde 98 oldu hala o son iki gıdım dolacak diye inat ediyor, kardeşim sal artık şu tabancayı da biz de biraz elektron koklayalım, eve varalım.

aramızda garip bir kader birliği oluştu, az önce arkadaki tesla sahibiyle göz göze geldik, sanki yıllardır bu kuyrukta beraber büyümüşüz, askerlik arkadaşıymışız gibi hüzünlü hüzünlü baktı bana. menzil düşmesin diye klimayı da açamıyorum, sessizliğin ve range anxiety'nin başkenti olduk resmen.