rejeneratif frene ilk kez maruz kalan ayak

arabayı teslim alırken satış temsilcisinin "abi tek pedal çok rahat, alışınca bırakamazsın" gazıyla yola çıkıp, ilk trafik ışıklarında ön cama yapışma tehlikesi atlatan, ayarı bozuk organdır. gazdan ayağını milim çektiğinde arabanın sanki arkadan halatla çekiliyormuş gibi yığılması, yan koltuktaki arkadaşın kafasının sürekli bir öne bir arkaya gidip gelmesiyle dramatik bir hal alır.

ilk hafta boyunca "acaba el freni mi takılı kaldı" paranoyası yaşatır, arabadaki herkesi deniz tutmuş gibi sersemletir. ama o menzil göstergesinde kazanılan 1-2 kilometreyi görünce boyun ağrısı falan unutulur, zamanla cerrah hassasiyetine ulaşır o bilek.

(bkz: elektrikli araba pişmanlıktır diyen dayı)