• bugün (51)
/ 2  
  1. büyük umutlarla ve milli duygularla aldığımız aracımızla ankara - istanbul yapalım dedik ama otoyolda resmen ecel terleri döktük. fabrika verisine bakarsan dünyayı turlarsın ama reelde işler hiç öyle yürümüyor, hele bir de rampa yukarı çıkıyorsan bataryadaki o yüzde göstergesi geri sayım sayacı gibi eriyip gidiyor. hani akülü araba şarjı bitince yavaşlar ya aynen o hissi yaşatıyor insana.

    yol kenarındaki şarj istasyonlarının yarısının bozuk olması da cabası, resmen teknoloji harikası bir aletin içinde ilkel çağ çaresizliğini yaşıyorsun. bagaja yedek olsun diye benzinli jeneratör atıp gezmemize ramak kaldı, bu altyapı işi çözülmeden uzun yol yapmak cesaret madalyası gerektiriyor.