şarj istasyonu ararken menzili bitirmek

istanbul'dan ege'ye inmeye çalışırken insanı rus ruleti oynuyormuş gibi hissettiren durumdur. uygulamayı açarsın her yer yemyeşil müsait görünür, o güvenle %2 bataryayla istasyona bir varırsın ki ekran siyah, kablo yerde sürünüyor ya da daha kötüsü inatla içten yanmalı motor sevdası yüzünden oraya park etmiş bir doblo ile göz göze gelirsin.

hadi diyelim yer boş, bu sefer de makinenin kartı okuyup okumayacağı tam bir muamma. müşteri hizmetlerini ararsın, telefondaki arkadaş "uzaktan resetliyorum beyefendi" diyene kadar geçen sürede menzil anksiyetesi yüzünden ömründen 5 yıl gider. haritada ülke teknoloji üssü gibi duruyor ama sahada priz arayan öğrenci evi modundayız hala.