dc şarj istasyonundaki bitmek bilmeyen dakikalar

yola çıkmadan önce 'zaten yüzde ciksene yarım saatte geliyor, bir kahve içer yola koyulurum' diyerek plan yapılan ama o kahvenin asla vaktinde bitirilemediği durumlardır. ekrandaki kw değerinin birden yüz ellilerden kırklara düşüşünü izlerken yaşanan o içsel acı başka hiçbir şeyde yoktur.

hele bir de sizden önce gelip yüzde yüz dolsun diye saatlerce bataryanın dengelenmesini bekleyen o inatçı dayıyı gördüğünüz an sinir katsayınız tavan yapar. fişi taktıktan sonra uygulamanın dönüp dönüp şarjı başlatamaması ise tüm yazarların ortak travmasıdır.