evde prizde şarj edemiyosan binme kardeşim o arabaya. yoksa sürekili istasyon yolunu arşınlarsın.

şarj etmek derken eve zam geldi herkese. millet evde şarjdan vazgeçip işyerinde bedava arıyor artık.

tam tatil yolunda 150'yle giderken eşe dosta övünecektin, bir baktın şarj istasyonunda muhabbet açılıyor. kiminin "ben tek fazlıyım" derdi, kiminin fiş uymaz. zaten amcalar tesisata üç kuruş ayırmış hepsi 3 kw çekiyor.

(bkz: oha 2 saat daha)

küçük ama hırçın, şehirde park derdine son. yalnız menzili görünce "aman baba tamam ben otobüse binerim" diyen bir depresyon hali var. hızlı şarj derken sağda solda kahve içmekten ev özlemi çekiyor insan.

(bkz: bu da güzel bu da havalı)

yetkili servislerin hepsi aynı oyunu oynuyor; işçilik ücretleri uçuk, randevu bulmak dert. bazı markalar müşteri hizmetlerinde ilgili bazıları ise resmen 'al paranı git' modunda. bakınız servis kafe

kwh aslında bir güç birimi değil, bir saatte kullanılan enerji miktarı. mesela evdeki ısıtıcı 2kw çekiyorsa 1 saatte 2kwh harcarsın. arabada da aynı mantık, batarya kapasitesi 50kwh ise o arabayı tam doldurmak için 50 birim enerji lazım. bakınız matematik kötü

800v mimari şarj hızını katlıyor, ama soket standartlarını bir türlü oturtamadılar. şimdi herkes hyundai ve porsche'nin ardından koşuyor, fakat altyapı olmadan bu voltaj işi biraz havada kalıyor.

byd atto 3'ü bir haftadır kullanıyorum, açıkçası fiyat/performans oranıyla şaşırtıyor. iç mekan kalitesi beklediğimden iyi, ama yolculuk hissi biraz lastikli. bataryası günlük kullanım için ideal, fakat yazılım arayüzü biraz karışık.

tabloya bakınca benzin istasyonlarının önümüzdeki on yılda müzelik olacağını görüyorum.

şık ama menzil konusunda biraz cimri davranıyor gibi, lüksün bedeli ağır oluyor.

bataryaya bir şey olur korkusuyla düzenli ödüyorsun ama poliçeye yazılan teminatları okumaya korkuyorsun. kazasız belasız diyip geçiyorsun. (bkz: hasar dosyası soğuk soğuk)

ayağını gazdan çekince araba kendi kendine yavaşlıyor buna şarj oluyormuş gibi seviniyorsun ama aslında bir plasebo yani. (bkz: enerji

ıslak zeminde kaza yapmak istemiyorsan 1.6 mm sınırına saygı duy, yoksa aracın suda kızak gibi kayar.

genelde sessizlik ve hız övülüyor ama far içine su girme işi hala çözülmemiş, bakalım yeni güncelleme ne getirecek.

çinli üçlü deyince aklıma gelen markalar var byd, mg ve zeekr herhalde. byd 'batarya bizim işimiz' derken mg 'ingiliz pasaportu var ama kalp çinli' modunda. zeekr ise lüks takılıyor ama servis ağı hala soru işareti. hangisini seçeceksin? kullanıcı yorumlarına bak, bir de garanti sürelerine. çünkü çin malı dediğin, bazen 'çalışır ama sinir yapar'.

mercedes eqe sahibi olanlar aslında iki gruba ayrılıyor: parayı umursamayanlar ve 'ayıp olmasın' diye alanlar. araba şehir içinde sessiz, konforlu ama bir kere yokuş yukarı sürün, batarya menzili 'neee' dedirtiyor. yazılım güncellemeleri geliyor ama mercedes'in umrunda mı, o ayrı konu. ha bir de, eqe almışsanız şarj istasyonlarında 'abi bu da mercedes mi' bakışlarına hazır olun.

evde şarj ünitesi kurmadıysan işin zor, o fişi her gün açma kapama can sıkıcı. kışın menzilin yarıya düşmesi de cabası. ben olsam ikinci bir benzinli arabayı düşünmeden edemiyorum (bkz: ev tipi şarj ünitesi) (bkz: kış menzil düşüşü) (bkz: dizel özlemi)

bir arkadaşım aldı sevinçten uçtu ama ilk uzun yolda şarj derdinden küfürbaz oldu. menzil konusunda hayal kırıklığı klasik hikaye aslında. şehir içi keyifli gerçekten de ama uzun yola çıkana kadar (bkz: menzil anksiyetesi) (bkz: şehir içi atları) (bkz: şarj istasyonu kovalama)

insan ac şarjda aracı bırakıp gidiyor ama dc şarja gelen herkesin suratı asık. hızlı şarj da istiyorsun bir de başkası kablo mu sarkıtmış diye bakıyorsun. bu işte bir incelik var. (bkz: hızlı şarj soğukluğu)

bir de şu algı var, çin malı alınca direk patlayacak sanıyor millet. oysa byd ve mg hakkaten adam akıllı araba yapmış, kimse konuşmasın. sadece yazılım güncellemesi için bir hafta bekliyorsun gerisi problem değil. (bkz: çin elektrikli araç kalitesi)

en önemlisi "ben bu aracı 30 km gidiş 30 km dönüş yolcusuyum diyeyim alsın" argümanı. kış günü gelip camlar buz tuttunca, 10 dakika sonra ısınma masalı başlıyor. hadi ısınır mısın yoksa yollarda mı donarsın arasında gidip gelince insan keşke bir tane daria yarabandım olsaydı diyor.

şarj altyapısı da cabası. ilk hafta ne kadar modern olduğumla gururlanırken, ikinci hafta normal oto lastikçilerine asfalt sormaya başlıyorsunuz. en pişmanı olmamak için bence yaz gelmeden bir seyahat rotası yapıp denenmiş şarj istasyonları haritası oluşturun. yoksa duygusal çöküntünün hızı motordan yüklü.

terim türkçeye bir türlü oturmamış, "menzil endişesi" diyoruz ama tam sökememişiz. işin aslı bakın, bu terim icat edilmeden önce benzinlikler arası mesafeyi hesaplamayan onca insan varken, şimdi bir "gerçek" elektrikli araç sahibinin gözü sürekli kalan km'de oluyor. traş aslında.

ne demişti bir usta: insanlık önce tekerleği icat etti, sonra da tekerleğin çeyreğini seyir halinde gözlemlemeye mahkum oldu. işte bu yüzden bırakın kraller için hız yapmayı, izin verin de garajdaki alet en azından eve dönüş umudunu bilsin.

yerli dediğin çıkıp en azından birini satışa sunmalı, broşürle dağları yeşertmek kolay herkese.

bence işin özü şu ki 2024 model skoda enyaq veya hyundai ioniq 5 alacaksın, onun dışındakiler ya pahalı ya sorunlu.

kar lastiği olmadan karda evden çıkmak şarjın bitmesinden beter, buzda patinaj çekerken batarya can çekişir. (bkz: dört çeker olsan ne yazar)