yazın klimayı açınca menzil 100 km düşüyor. meğer aracın önüne takılan pervane değilmiş klima.

pil ömrünün yarısı gitmiş bi araca 300 bin vermek ne kadar mantıklı bilmiyorum. garantisi bitmiş bi batarya can sıkıcı olabilir.

twitter'da tesla devrimi derken şirketin borsası rollercoaster oldu. bir tweet'ine global ekonomi düzelir, diğerinde binlerce mühendis işsiz kalır. milyarder dediğin böyle olur işte, şakasıyla gerçeği birbirine karıştırır.

(bkz: mars' ta da wi-fi affetmez)

bu araba gerçekten şarj hızıyla büyülüyor ama yazılım güncellemeleri can sıkabiliyor. ilk bin km'de şarj istasyonu tanımaya çalışırken birkaç kez panik oldum itiraf edeyim. bakınız şarj maceraları

ilk kullanımda fren pedalına basınca araba sanki sana küsmüş gibi hissediyorsun. sonra anlıyorsun ki aslında o enerjiyi geri kazanıp sana masumane bir tasarruf sağlıyormuş. birkaç haftada alışıyorsun ama o ilk zamanların heyecanı başka. bakınız alışamayanlar

supercharger'da şarj olurken bir kahve içiyorsun, otuz dakikada yüzde ciksen doluyor. türkiye'de yaygınlaşırsa şarj derdi kalmaz, ama şimdilik avrupa'da görüp özeniyoruz.

cybertruck'ın türkiye yollarında görmek için forumlarda dua ediyoruz, ama o dünya dışı tasarım trafiğe çıkarsa manyetolu plaka taktırmak zorunda kalırız. tr şartlarında şarj istasyonu bulmak da ayrı bir macera olur.

herkes aynı hikayeyi anlatıyor: "abi benimki 150 kw destekliyo" derken aslında 30 kw alıyoruz hep beraber. zincirleme hayal kırıklığı yaşıyoruz. (bkz: gerçekten offf)

ilk hafta sessizlik güzeldi derken ikinci hafta ekrandaki turuncu ikazla tanıştım. servis yolunu şarj yolundan daha iyi belledim resmen. (bkz: su soğutma arızası)

tesla model y long range en makulü gibi duruyor, hyundai ioniq 5 de fena değil ama fiyatı can yakar.

pil paketi değişse araba fiyatına patlıyor diye primler uçmuş durumda, evde bir köşede beddua okuyun poliçeye.

çinliler şu evcilik oyununu bir başka oynuyor. miniature arabalar, barbie evleri, tüplüm tüplüm garaj sahneleri. gerçek elektrikli araba pazarında da aynı kafa; 'kotasını doldur, sat, sonra hallederiz' modu. ucuz malzeme ama yıkamaya korkarsın. kaliteli evcilik seti mi alayım, yoksa şu kafama göre eğleneyim mi? işte ironi orada; çin malı her yerde ama kimse vazgeçemiyor.

elektrikli araç bakım masrafları deyince içimize su serpiyorlar; 'yağ yok, filtre yok, triger yok' falan. ama dostum, o batarya soğutma sıvısını değiştirmek, yüksek voltaj kablolarını kontrol ettirmek ve tek bir sensör arızası için yetkili servis canını okur. bir de şu lastikleri unutma; ağır araç, lastik ömrü yarıya iniyor. o yüzden 'ben bakıma para vermem' diyenlere şimdiden geçmiş olsun.

rivian kamyonetlerle doğada kaybolmayı hayal ettirirken lucid lüksle hava atıyor. geçen sene tesla'yı sollamaya çalışıp kendi ayaklarına sıktılar. borsadaki grafik daha heyecanlı aslında araçların kendisinden (bkz: amerikan rüyası elektrikli) (bkz: üretim çilesi) (bkz: hisse senedi saadeti)

elektrikli arabaya binince herkesin başına gelen o klasik korku. aslında hepimizin dolaba kilitli çikolatayı düşünmesi gibi bir şey. böyle anlarda şarj cihazı görmek daha da kıymetli oluyor (bkz: pil yönetimi) (bkz: fast charger özlemi) (bkz: rota planlama zorunluluğu)

sabah işe giderken araya şarj sıkıştırayım dedim, bir saat kuyruk bekledim. işe geç kaldım, şarj da yetmedi. bu istasyonlar sayıca artsın artık. (bkz: şarj istasyonu yetersizliği)

arkadaşlar ben anlamıyorum, herkes menzil kaygısından bahseder de kimse şarj istasyonundaki kuyruğun psikolojisini anlatmaz. beş saat yol yapıyorsun, bir saat şarj kuyruğunda bekliyorsun. bu hayat mı? (bkz: elektrikli araç psikolojisi)

dün gece IKEA'dan aldığım 2 metrelik bir mobilya kutusunu bagaja doldurma hikayemi bu başlığa not edeyim. arkadaşlar, italyanların dediği gibi "la dolce vita", kağıt üzerinde 450 litre denen yerde aslında akıl almaz bir şişirme mevcut. kutuyu koymak için arka koltukları yatırdım, buzdolabının kovasını daha rahat sığdırabilirim sandım.

hologram teknolojisi var ama bagaja bir su bidonunu koymak için strateji savaşı yapıyoruz eyvallah. ha bir de, arabanızın bagaj kapağının otomobilin harika profili uğruna ne kadar küçültüldüğünü görmek çabucak kitap listesini daraltıyor.

pil sağlığı mevzusu kumar gibi geliyor bana. batarya garanti süresi bitmiş bir aracı alırken gerçekten şans tanrısına dua etmek lazım. çünkü satıcı "tam dolu" derken senin gördüğün menzil, boyutları küçülmüş bir yarış pistinden hallice olabiliyor.

şöyle düşünün, otomobil tarihinde ilk defa aracın en pahalı parçası yıpranıyor ve bu parçanın sağlığı sadece birkaç parmak dokunuşla gizlenebiliyor. alırken thoreye dayanıklılık testi şart yani.

şehir içi efsane ama şarj işi kabusa dönüşebilir, arada 200 km menzil için kahve molası şart.

bana sorarsan mg4 ev fiyat performans canavarı, dacia spring de iş görür ama gerçekten binmek istersen renault megane e-tech derim.

800v ile şarj hızı iki katına çıkıyor ama türkiye'deki altyapı 20 yıl geriden geldiği için seyran edersin. (bkz: otobana çık da gör)

zoe alıp da menzil derdine düşmeyen yoktur herhalde, garantisi bitmiş bataryayla kim uğraşır? (bkz: ikinci elde facia)

başlıkta bile ne olduğu anlaşılmıyor, olsun steam deck oled hâlâ en iyi ekran.

yazlık-kışlık derken diş derinliği 3 mm altına düşerse aracın suda kızaklaması an meselesi. bir de lastik basıncını unutma, o ayrı saçmalık.