şarj kuyruğunda geçen zaman

uzun yolda supercharger öncesi %10 kala kuyruk görmek beni güldürüyor, sanırım menzil kaygısı efsanesi dediklerimin kurbanı oldum. istanbul-ankara yolunda batı şarj ağı bile yetişemiyor, herkes bir anda aynı saatte şarj derdine düşünce yolculuk 1 saattir diyenlere bakıyorum. gerçi takılınca takılıyoruz ama bu işin bir stratejisi var; tepe noktasına gelmeden ara istasyonları planlamak lazım.

yazılım güncellemeleri iyi ama şarj istasyonlarındaki fiziksel kuyruğu çözecek bir ota güncelleme yok. dün akşam bir ailenin çocuğu akıllı telefonla oynarken anladım ki eski dünyanın alışkanlığıyla bu işler yürümez. ama açıkçası birbirimize 'sohbet ediyoruz' demek bazen irrite edici olabiliyor. neyse, biraz da olsa kahvemi alıp öyle dolduruyorum aracı. mecbur.