ilk kez elektrikli motosiklete binen masum köylü

yaklaşık üç aydır şehir içinde kullanıyorum ve elektriklisözlük ahalisine şu kadarını söyleyeyim, sessizlik başlarda çok havalı gelse de trafikte adeta hayalet gibi süzülmek insanı epey geriyor. kornaya bassan elektrikli süpürge sanıp takmıyorlar, basmasan yaya aniden önüne atlıyor. menzil mevzusuna hiç girmiyorum bile, dik bir yokuş görünce ekrandaki şarj göstergesi saniyeler içinde geri sayım yapan saatli bomba gibi eriyor.

yine de benzinlikteki o kahreden fiyat tabelalarını es geçip, akşam eve gelince telefonu şarj eder gibi motoru prize takmak insana ufaktan bir dünyayı kurtarıyorum kibri veriyor. cebinizden yakıt parası çıkmadığı için seviniyorsunuz ama o bitmek bilmeyen yokuşu kağnı hızında çıkarken yediğiniz soğuk rüzgarla bu havalı rüyadan çabuk ayılıyorsunuz. alınır mı derseniz, tamamen sinir katsayınıza ve priz bulma yeteneğinize kalmış.