800 volt mimarisi

parası olanın istasyonda kahve bile içemeden yola devam etmesini sağlayan, fakirin ise yanındaki 400 voltluk gariban aracıyla o sırada şarj yüzdesine bakıp hüzünlendiği sistem. tuvalete gidip elini yıkayana kadar yüzde 10dan yüzde 80e şarj olduğu iddia edilir, pratikte istasyon ve batarya sıcaklığı destekliyorsa efsanedir.

ha ama memlekette bunu tam verimle verecek direk bulmak samanlıkta iğne aramak gibi olduğu için, çoğu zaman etikette yazan o muazzam hızlar sadece katalog verisi olarak kalır. yine de teknolojinin geldiği nokta heyecan verici, beklemekten nefret eden bünyelere ilaç.

kağıt üzerinde bataryayı göz açıp kapayıncaya kadar doldurması gereken, markaların broşürlerde roket bilimi gibi anlattığı havalı teknoloji. ama gel gör ki memlekette bunu hakkıyla besleyecek şarj istasyonu bulmak, çölde vaha bulmaktan hallice bir durum.

senin araba uçuyor kaçıyor, batarya tüm elektronları yutmaya hazır ama günün sonunda otoyolda boş bulduğun gariban bir 60 kw üniteye mahkum kalıyorsun. teoride porsche taycan pratiğe gelince tost makinesi hızında şarj keyfi yaşatıyor insana.

kağıt üzerinde müthiş bir olay, tuvalete gidip gelene kadar bataryayı doldurduğu iddia edilen sistem. koreli mühendislerin veya alman abilerin yaptığı bu teknolojiye sahip bir arabanız varsa teorik olarak şarj istasyonunda bekleme süreniz benzin almaya yakın olmalı.

gel gör ki memleketteki istasyonların çoğu hala tost makinesi kıvamında olduğu için, altında bu mimariye sahip milyonluk bir araç olsa bile 50 kw ile damla damla şarj olurken hayatı sorguluyorsunuz. hayaller ışık hızı, gerçekler otoban kenarında çay molası.