ac şarj ile dc şarj arasındaki uçurum

biri ağır ağır demlenen çaydır, diğeri sallama çaydır. ac şarj sabaha kadar usul usul bataryayı doldurur, pilin ömrünü yemez, cep yakmaz. akşam eve geldiğinde takarsın, sabaha mis gibi bataryayla çıkarsın. acelesi olanın değil, düzenli hayatı olanın tercihidir.

dc ise tam bir yol soygunudur ama mecburiyetten ses çıkaramazsın. uzun yolda kahve molası verene kadar araba dolsun istersin, o sırada cüzdanın da boşalır. bataryayı ısıtması, fan sesinin istasyonu inletmesi de cabası. kısacası biriyle evlenilir, diğeriyle günübirlik takılınır.

birisi evde demlenen çay keyfidir, yavaş yavaş, sindire sindire doldurur; bataryayı üzmez, cüzdanı yormaz. diğeri ise otobandaki dinlenme tesisinde içilen fahiş fiyatlı karton bardak kahvesidir; hızlıdır, iş görür ama hem bataryanın ömründen yer hem de ay sonunda ekstrede acı bir tat bırakır.

yeni alanların çoğu ac kablosunu bagajda süs niyetine gezdirip sürekli dc istasyonlarında cirit atar, sonra da batarya sağlığı niye erkenden düştü diye ağlar. sabrın varsa ac, paran çoksa ve acelen varsa dc bu işin kuralıdır, aksini iddia eden muhtemelen gizli gizli hibrit kullanıyordur.