• bugün (49)
/ 2  
  1. arabayı alırken bayideki arkadaş şarja takarsın fişi biter gider demişti ama iş site yönetimine gelince öyle olmuyormuş o işler. elinde avometreyle gezen emekli albay komşumuzun apartmanın şebekesini çökerteceğimi iddia etmesiyle başlayan süreç, sanki nükleer santral kuruyormuşum gibi benden istenen bürokratik belgelerle tam bir sinir harbine dönüştü.

    neyse ki üç hafta süren toplantılar ve bolca dil dökme seansından sonra ustayı sokabildik otoparka. cihaz duvara asıldığında hissettiğim o zafer duygusunu en son üniversitede alttan aldığım dersi verince hissetmiştim, şimdi kafam rahat ama cüzdan biraz hafifledi tabii.