aracı şarja takarken gelen ağlama perisi

eskiden içten yanmalı motoru olan arkadaşlara hava atardık 'oh be akşam evde takıyorum fişe, mis gibi ucuza geziyorum' diye. şimdi o kalın kabloyu prize sokarken elim titriyor yemin ederim. arabanın bataryası doldukça benim banka hesabım eriyor, sabahtan beri uygulamadan o kw/h bedellerine bakıp bakıp dertleniyorum.

doğaya saygılı olalım, karbon ayak izimizi sıfırlayalım dedik ama faturadaki o devasa tutarı görünce yeşil enerjiye olan tüm romantizmim bitti. yakında tasarruf olsun diye yokuş aşağı inerken rejeneratif frenle batarya dolsun diye arabayı ittireceğim herhalde. hani bedavaya yakındı bu meret, elektrik şirketi resmen bize her gece benzin istasyonundaymışız gibi muamele yapıyor.