elektrikli araçla uzun yola çıkan cengaver

afyon tesislerinde sucuk ekmek yerken şarj sırası bekleyen, menzil düşmesin diye ağustos sıcağında klimayı kapatıp ter içinde kalan çilekeş insandır. biz fosil yakıtla memlekete varırken kendisi hala tesislerde boş soket kovalıyordur.

(bkz: menzil anksiyetesi)

şarj beklerken içtiği karton bardak çaylarla dinlenme tesisi kazıkları yemekten aslında hiç tasarruf edemeyen elektriklisözlük yazarıdır.

(bkz: menzil anksiyetesi)

şarj istasyonu sırası beklerken hayatı sorgulayan ama soranlara hep arabasının ne kadar sessiz ve ucuz olduğunu anlatan sabır taşıdır. yokuş çıkarken menzil azalmasın diye o sıcakta klimayı kapatıp kan ter içinde kalması da bu sessiz devrimin en acı kuralıdır.