elektrikli aracın kışın menzilinin yarıya düşmesi

yazın "basarım gaza tek şarjla izmir'e inerim" diye hava atanların, ilk kar düştüğünde kaloriferi açmaya korkup içeride montla araba kullanmak zorunda kaldığı acı gerçektir. o kataloglarda yazan wltp verilerine aldanıp yola çıkan masum köylü, batarya soğuyunca ekrandaki sayacın borsa gibi çakıldığını görünce hayatı sorgular.

isıtmayı açsan menzil su gibi gidiyor, açmasan donuyorsun; resmen sophie'nin seçimi gibi bir ikilem. teknoloji harikası diye aldığımız aletin içinde kutup ayısı gibi titreyerek range anxiety yaşamak da bu sevdaya dahil sanırım.