elektrikli araçla uzun yola çıkan mazoşist

şarj kuyruğunda beklerken tesisteki tüm menüyü yediği için tasarruf ettiği yakıt parasını kaşarlı tosta gömen hayalperesttir. sorsan dünyayı kurtarıyordur ama asıl tutkusu acaba dağın başında şarjım biter mi stresini iliklerine kadar yaşamaktır.

menzili uzasın diye temmuz sıcağında klimayı kapatıp, tırların arkasında rüzgar tüneline giren fedakar insandır. dinlenme tesisinde şarj sırası beklerken mecburen sosyalleşip diğer kurbanlarla akraba olurlar.

(bkz: şarj sırası beklerken yaşlanmak)

afyon'da dinlenme tesisinde sözde keyif çayı içerken aslında şarjın dolmasını beklediğini kimseye çaktırmayan zavallı teknoloji kölesidir. muhtemelen menzil kaygısından klimayı bile açamayıp arabada terden pişik olmuştur.