menzil anksiyetesi

şarjım %20'nin altına inince sanki arabayla birlikte benim de fişim çekilecekmiş gibi hissettiğim o malum duygu. benzin göstergesi dibe vururken gram terlemeyen o fosilci dayıları evrenin en gamsız insanları falan zannediyorum artık.

elektrikli araç sahibi olmanın ilk günlerinde insanı verem eden, şarjım bitecek de dağın başında kalacağım korkusuyla kış günü içeride montla araba kullandırtan o meşhur psikolojik rahatsızlık. batarya yüzde yirminin altına düşünce o ekrandaki kalan kilometre yazısı gözünüze pimi çekilmiş c4 patlayıcısı gibi görünmeye başlar.

zamanla araca güvenmeyi öğreniyorsunuz tabii ama ilk zamanlar sağ şeritte 80'le tıngır mıngır gidip kamyoncuların selektör tacizine uğramanızın yegane sebebidir. elektriklisözlük ahalisi iyi bilir, o dc şarj istasyonuna yüzde bir batarya ile girmenin verdiği adrenalin dünyadaki hiçbir hız treninde yoktur.

şarj bitecek korkusuyla kışın ortasında kaloriferi kapatıp battaniyeyle araba sürmenize sebep olan o meşhur psikolojik gerilimdir. benzin istasyonu görünce hüzünlü hüzünlü bakmak da bu pakete dahildir.