menzil kaygısı

klimayı açarsam memlekete varamadan yolda kalırım korkusuyla yaz sıcağında arabayı hamama çeviren o muazzam fakir hissi.

bunun yüzünden elektriklisözlük'te sabahlayan kaç kişiyiz acaba merak ediyorum.

içten yanmalı motorun o zehirli konfor alanından çıkıp ilk defa elektriklisözlük semalarına inenlerin yaşadığı o meşhur varoluşsal sancının adıdır. yola çıkmadan önce on kere şarj haritası kontrol ettirir, otobanda yaldır yaldır giderken "acaba klimayı kapatsam fazladan yirmi kilometre daha gider miyim" diye insana kendi kendisiyle garip fakir pazarlıkları yaptırır.

halbuki altındaki alet zaten bataryayı optimumda kullanmak için kendi çapında yapay zekasıyla falan kıçını yırtıyor, sen hala yokuş aşağı inerken nefesini tutup araba hafiflesin diye umuyorsun. zamanla alışıyorsun diyorlar ama ekranda o batarya azalıyor uyarısını ilk gördüğündeki soğuk terlemeyi insana hiçbir psikolojik gerilim filmi yaşatamaz.

şarjım bitecek korkusuyla klimayı kapatıp ağustos sıcağında sucuk gibi terlemeye sebep olan o meşhur modern çağ hastalığıdır. ulan altındaki arabaya iki milyon lira saydın, bari camı falan aç da serinle be kardeşim.