mini cooper se

tasarımıyla ve o meşhur go-kart hissiyle insanı kendine aşık eden, gaza basınca koltuğa yapıştıran ama menziline bakınca bu ilişkinin neden yürümeyeceğini anladığınız toksik sevgili gibi bir araç. şehir içinde turlarken, ışıklarda yanınızdaki koca motorlu suvları tokatlarken dünya çok güzel.

ama iş şarja gelince tam bir komedi. bataryası sanki eski bir iphone'dan hallice, klima açmaya korkarak gezersiniz. sırf o karizması ve sürüş zevki için katlanılır mı bilemem ama şarj istasyonu ararken yaşayacağınız stres cildinizi bozabilir.

direksiyona geçince go-kart kullanıyormuşsun gibi hissettiren ama menziline bakınca sadece mahallede tur atman gerektiğini anladığın aşırı sevimli alet. gaza her dokunduğunda yüzünü güldürüyor ama şarjın eriyişini izlemek o gülümsemeyi yavaşça solduruyor. sırf karizması ve o ani hızlanma hissi için katlanılıyor, yoksa mantık çerçevesinde izahı zor bir aşk bu.

klimayı kapatıp radyoyu da kısınca menzili ancak 5 kilometre artan sevimli ama verimsiz teneke. şehir dışına çıkmak istediğinizde yolda geçen sürenin yarısını şarj istasyonlarında sosyalleşerek harcıyorsunuz.