porsche taycan ile uzun yola çıkmak

o kadar parayı bayılıp otobanda tır arkasından 90 ile gitmek zorunda kalmak insanı biraz üzüyor tabii. gazlayınca akıl alıyor ama batarya da su gibi gidiyor mübarek. şekli şemali on numara olsa da şarj istasyonunda beklerken gelen o "ben bunu niye aldım" hissi paha biçilemez.

tasarımına lafım yok, ışıklarda yanındaki arabaya bakış atarken ego tatmini zirve yapıyor ama iş şarj istasyonu bulmaya gelince o havalı duruş yerini strese bırakıyor. ekranda kalan menzil düştükçe senin de tansiyonun yükseliyor, pedala basmaya korkar hale geliyorsun.

o kadar para verip otobanda menzil yetmeyecek korkusuyla tır arkasına saklanıp doksanla gitmek zorunda kalmak insanı biraz üzüyor tabii. hızlı şarj bulamazsan kahve içmekten kafein komasına girmen garanti, yine de o sürüş hissi için bu çile çekilir mi, bence çekilir ama sadece şehir içinde.

bastın mı koltuğa yapıştırıyor ama batarya yüzdesi de aynı hızla yere yapışıyor maalesef. o kadar para verip otobanda ekonomi kasacağım diye 90'la tır arkasına takılmak bayağı trajikomik bir olay. millet seni hava atıyorsun sanırken sen bir sonraki şarj istasyonu çalışıyor mu diye soğuk terler döküyorsun.