wltp verisine güvenip yola çıkmak

laboratuvar ortamında, rüzgarsız havada ve şoför koltuğunda kimse yokken yapılan hesaplamaların gerçek hayatta tokat gibi çarpmasıdır. klimayı açtığınız an o menzil sayacı geri sayım bombasına dönüşür.

fabrika verilerine bakıp şuradan şuraya tek şarjla giderim diyen masum köylülerin en büyük hüsranıdır bu. o kağıt üzerindeki rakamlar rüzgar arkadan eserken, klima kapalıyken ve şoför nefes almazken hesaplanıyor sanırım. otobana çıkıp da pedalı köklemek gibi bir gaflete düşerseniz bataryanın su gibi içildiğini görüp ilk istasyonda zoraki mola verirsiniz.

kışın o ısıtmayı açınca ekrandaki menzilin çakıldığını görmek, insana menzil anksiyetesi neymiş en acı yoldan öğretiyor maalesef. matematik profesörü olsanız bile o kalan kilometreyi tutturamazsınız, en iyisi gözünüzü ibreden ayırıp yolun tadını çıkarmak ama şarj bitince dağ başında çekici beklerken o tat biraz kaçabiliyor.