şarj istasyonunda tost yiyerek yaşlanmak

yakıttan tasarruf edeceğiz diye çıkılan yolda benzin parasının iki katını otoban kenarındaki tesislerde kahveye ve bayat sandviçlere gömmekle sonuçlanan hüzünlü eylem. evet araba sessiz, evet tork muazzam ama o şarj yüzdesinin %90'dan sonra kağnı hızına düşmesiyle insan varoluşsal sancılar çekmeye başlıyor.

yanından dizel şirket araçları vızır vızır geçerken senin elinde telefonla istasyonun uygulamasında kw/saat hesabı yapman, hayatının en verimsiz saatlerini o kalın siyah kablonun ucuna bakarak geçirmen gerçekten paha biçilemez bir deneyim. gideceğin yere vardığında tatil bitmiş, sen de karbonhidrat komasına girmiş oluyorsun.