milyonluk elektrikli arabayla şarj sırası beklemek

bayiden milyonlarca lira döküp gırtlağına kadar dolu o lüks elektrikliyi alırken her şey çok havalıydı değil mi? arkadaş ortamında sıfırdan yüze üç saniyede çıktığını falan anlatıp hava atıyordun. içindeki devasa ekranlar, masajlı koltuklar falan derken kendini uzay gemisi kaptanı sanman çok normal tabii.

ama şimdi bayram yolculuğunda afyon civarında derme çatma bi dinlenme tesisinde, tuvalet sırası bekleyen kamyoncularla yan yana dikilmişken o havalı aracının şarj olmasını bekliyorsun. elinde karton bardakta soğumuş acı bir çayla uygulamadan şarjın yüzde kırk beşi geçmesini izlemek nasıl bir lüks sorması ayıp? elektriklisözlük'te menzil överken iyiydi, şimdi o kavisli oled ekranında netflix açıp kaderine ağlayabilirsin.