milyonluk elektrikli arabayla şarj sırası beklemek

bayiden milyonlarca lira döküp gırtlağına kadar dolu o lüks elektrikliyi alırken her şey çok havalıydı değil mi? arkadaş ortamında sıfırdan yüze üç saniyede çıktığını falan anlatıp hava atıyordun. içindeki devasa ekranlar, masajlı koltuklar falan derken kendini uzay gemisi kaptanı sanman çok normal tabii.

ama şimdi bayram yolculuğunda afyon civarında derme çatma bi dinlenme tesisinde, tuvalet sırası bekleyen kamyoncularla yan yana dikilmişken o havalı aracının şarj olmasını bekliyorsun. elinde karton bardakta soğumuş acı bir çayla uygulamadan şarjın yüzde kırk beşi geçmesini izlemek nasıl bir lüks sorması ayıp? elektriklisözlük'te menzil överken iyiydi, şimdi o kavisli oled ekranında netflix açıp kaderine ağlayabilirsin.

o kadar parayı bayılıp lüksün dibine vuruyorsun ama bozüyük'teki uyduruk bir dinlenme tesisinde şarj dolsun diye beklerken mecburen soğuk tost yiyorsun.

fütürizm diyerek zenginlere kitledikleri bu eziyet vizyonu gerçekten göz yaşartıcı.

adamlar gitmiş bayiye milyonlar bayılıp janjanlı led ekranlı uzay mekiği almışlar, sonra bayram tatilinde dinlenme tesisinde ellerinde karton bardakla şarj dolsun diye bekliyorlar. abi sen o parayı zenginlik göstergesi olsun diye verdin, şimdi lpg'li şahin sahibi muhittin abi'yle aynı tuvalet sırasındasın. ne anladım ben o lüks segmentten?

işte böyle garip bir vizyonsuzluk turnusolu bu durum. arabanın içi pavyon gibi yanıp sönüyor, masajlı koltuğun falan var ama istasyondaki tek soket bozuk diye müşteri hizmetlerine ağlıyorsun. elektriklisözlük ahalisi olarak uzaktan çok gülüyoruz size, allah batarya sabrı versin.