şarj kuyruğunda geçen zaman üzerine

iki saattir kuyrukta bekleyenlerin 'menzil kaygısı efsane' dediğini görüyorum da, o efsane bayramdan bayrama trafik olan yollarda kendini hatırlatıyor. excel'deki tüketim verilerim diyor ki asıl sorun menzil değil, planlama yapmayı bilmeyen sürücüler. ama yine de bayram dönüşü şarj istasyonunda sandviçle beklerken insan eski dizel sedanını özlüyor. bu tarz deneyimler insanın mühendislik sabrını test ediyor. bu tarz kuyruklar için en iyi çözüm bence gece şarjına kalmak. neyse ki rakamlar konuşunca tartışma biter.

bayram tatilinde şarj istasyonunda kuyruk beklerken internetten wallbox kurulumu araştırdım, vallahi evde şarjın kıymetini bir daha anladım. uzun yolda herkes 'ben şarj oluyorum' deyip kahve içiyor, hesap basit: on dakika kahve, kırk beş dakika bekleme.

menzil kaygısı efsaneydi de şarj kuyruğu bekleme süresi efsane değilmiş, bunu öğrenmiş oldum.