bmw i4

içten yanmalı arabayı elektrikliye çevirince ortaya çıkan o garip ergonomi sorunlarını hans zimmer bestesi ile örtmeye çalışmışlar sanki. araba roket gibi gidiyor ama arka koltukta oturanın dizleri ağzına giriyor, şaft tüneli orada bostan korkuluğu gibi duruyor. teslacıların yanında havalı duruyoruz ama şarjda beklerken göz göze gelmemeye çalışıyorum.

o devasa böbrek ızgaralarıyla havayı vakumlayıp menzili düşürdüğüne yemin edebilirim ama ispatlayamam.

içten yanmalıdan bozma olduğu o kadar belli ki insan şarj ederken dalgınlıkla egzoz arıyor.

kaputu kaldırınca frunk bulamayınca yüzü düşen, arkada oturanı boyun fıtığı etme garantili, kışın menzil anksiyetesi yüzünden kaloriferi açmaya korkanların arabası. o kadar para verip o devasa ızgarayı plastikle kapatmak da ne bileyim vizyonsuzluk sanki.

(bkz: sonradan elektrikli yapılmış araba)