elektrikli araçla uzun yola çıkan cengaver

şarj istasyonu kuyruğunda beklerken yediği tostlara servet ödeyip tatil bütçesini daha yolda bitiren yüce insandır. menzil stresi yüzünden klimayı açamayıp ter içinde kalmasına rağmen "abi araba çok sessiz ya" diyerek kendini avutur.

dört saatlik yolu şarj istasyonu kuyruğunda perişan olup dokuz saatte tamamlayınca teselliyi doğayı koruduğuna inanmakta bulan gariban dostumuzdur. hepimiz biliyoruz ki o arabayı dünyayı kurtarmak için değil, pompa fiyatlarını görünce kalbin sıkışmasın diye aldın, bari bizi yeme.

şarjım biter mi korkusuyla klimayı kapatıp kan ter içinde izmir'e varmaya çalışan insandır. tesis tesis gezip boş dc şarj ünitesi kovalarken harcadığı eforla zaten o arabayı menziline kadar kendisi de itebilirdi.

neyse kardeşim sen elektriklisözlük'te şarj ağı övmeye devam et, biz benzinlimizle çayımızı içip yola devam ediyoruz.