elektrikli araçla uzun yol yapan çılgın türk

elektriklisözlük ahalisi olarak bu abilere saygı duymakla beraber ufaktan da acıyorum. bagaja mangal kömürü atmak yerine sanayi tipi uzatma kablosu atıp ankara'dan antalya'ya gitmeye çalışan enteresan bir kesim var. yolda manzara izlemek yerine navigasyondan kıyıda köşede kalmış dc şarj istasyonu kovalarken gözleri bozuldu gariplerimin.

yolda mola vermek eskiden çay içip bel esnetmek içindi, şimdi afyon'da batarya dolsun diye kırk beş dakika dinlenme tesisindeki dandik hediyelik eşyaları ezberliyorlar. bir de tek istasyon doluysa ve sıradaki dayı şarjı yüzde doksan olmasına rağmen fişi çekmiyorsa o edilen kavgalar yok mu... işte tam o an benzin kapağı açma hissini gizli gizli özlüyorlar bence.