menzil anksiyetesi

altımızda milyonluk elektrikli araba var ama şarjı bitecek diye ağustos sıcağında klimayı kapatıp cam açık kan ter içinde geziyoruz. teknoloji geliştikçe neden daha da sefilleştiğimizi sorgulatan lanet bir psikolojik buhran bu.

şarj %20'nin altına düşünce acaba dağ başında yolda kalır mıyım diye tir tir titreme durumudur.

benzinlik görünce yutkunan eski fosil yakıt bağımlılarının elektriklisözlük platformunda en çok ağladığı konudur ayrıca.

şarj yüzde yirminin altına inince klimayı kapatıp ecel terleri döktüren o yepyeni modern çağ hastalığımız. benzin göstergesi izlemeye alışmış eski kafa bünyelere bu seviye bir elektrikli gerilimi ağır gelir.