menzil anksiyetesi

telefonu %15 şarjla kullanırken kriz geçiren neslin elektrikli arabaya binince yaşadığı varoluşsal sancıdır. ulan altındaki aletin zaten 400 km menzili var ama sen ankara'dan istanbul'a giderken 50. kilometrede gözünü batarya simgesine dikip ecel terleri döküyorsun. benzinli arabada sarı ışık yanarken günlerce mahallede gezen adamlar elektrikliye geçince birer panik atak hastasına dönüştü yemin ediyorum.

elektrikli araç dünyasına yeni adım atmış masum köylülerin en büyük kabusudur. aslında bildiğimiz şarjı biten akıllı telefon tribinin tekerlekli ve epey pahalı versiyonudur. arabaya bindiğiniz an gözünüz sürekli o kalan kilometre sayacına kayar, klimayı açsam mı yoksa sıcakta mı otursam diye ecel terleri dökersiniz.

halbuki günde taş çatlasa 30 kilometre yol yapıp her akşam evde şarja takma imkanın varken ya bir gece ansızın edirneye gitmem gerekirse diye gerilmek muazzam bir dram bence. batarya biter de yolda kalırım korkusu bir de işin içine çekici çağırma fobisi karışınca insanda dökülmedik saç bırakmaz, arabayı sattırır.

telefon şarjı yüzde yirminin altına inince panik atak geçiren neslin, sırf havalı diye milyonlar döküp aldığı arabayla otobanda yolda kalma korkusudur. o kadar para verip kış günü şarj bitmesin diye kalorifer açmaya korkmak da ayrı bir vizyon tabii.