rejeneratif fren ile boyun fıtığı olmak

ilk başlarda insanı arabadan soğutan, yan koltukta oturan garibanın midesini ağzına getiren hede. gaza basıyorsun roket, ayağını çekiyorsun sanki görünmez bir duvara çarpmışsın gibi anında frenliyor. yahu kardeşim biz elektrikli araba pişmanlıktır diyen dayılara inat aldık bu aleti, sen bizi rezil ediyorsun. ışıklara gelmeden üç yüz metre önceden ayağını gazdan çekip menzil uzatma çabaları içine giren cimri kullanıcılar yüzünden trafikte arkadaki araçlar ne olduğunu şaşırıyor.

zamanla alışılıyor tabii ama o alışma sürecinde arabanın içindeki herkes torpido üzerindeki o meşhur kafa sallayan köpek oyuncağına dönüyor maalesef. o değil de en çok korktuğum, bir gün refleks olarak frene basmak yerine ayağımı gazdan çekip dururum sanıp öndeki kamyona yapışmak. neyse ki teknoloji gelişiyor, yakında bizim boyun kaslarımız da buna göre evrimleşecek.

(bkz: tek pedal sürüşü)