rejeneratif frenleme ile menzil kasmak

yokuş aşağı inerken batarya dolsun diye arabayı yığdırıp arkadaki içten yanmalı dayıların sabrıyla oynamaktır. ekranda o yeşil şarj ikonunu görünce insanın içini anlamsız bir cimrilik sevinci kaplıyor nedense. yine de iki kilometre fazladan gideceğim diye trafikte herkesi kendinize küfrettirmeyin gözünüzü seveyim.

yokuş aşağı inerken batarya dolsun diye sağ ayağını milimetrik hareketlerle titreten elektrikli araç sahibinin en tatlı fantezisidir. üç beş kilometre fazla gideceğim diye bacağına kramp sokar ama pedaldan o ayağını asla çekmez.

arkadan selektör manyağı yapan dizel araçların isyanı bile umurunda olmaz, yeter ki ekranda o yeşil şarj animasyonunu görsün.

içten yanmalı motor sevdalılarının asla anlayamayacağı, yokuş aşağı inerken bedava elektrik üretmenin o tuhaf gururunu yaşatan gariban eylemidir. frene basmaya üşenen vizyonerlerin batarya dolsun diye yolda kırk takla attığı bu sistem sayesinde en azından balata masrafından falan yırtarsınız. tabii ekranda menzil üç kilometre arttı diye kendi çapınızda sevinirken yanınızdan kara dumanlar ata ata geçen o dizel ticariye mahzun mahzun bakmak da bu işin fıtratında var.