• bugün (102)
9 entry daha
  1. öncelikle belirteyim, menzil kaygısı hikayesi bana kalırsa psikolojik bir bağımlılıktan ibaret. alışkanlıklar zor değişiyor; ben de ilk aldığımda her yüzde 20'de şarj istasyonu arıyordum. ama üç ay sonra anlıyorsun ki rota planlamak, istasyon bulmak aslında eğlenceli bir bulmaca oyunu gibi.

    yola çıkmadan önce mutlaka bir kahve alıyorum, istasyonda bekleme süresini fırsata çeviriyorum. önceden dizelci arkadaşlarım 'ya şarj yoksa?' diye soruyordu, şimdi onlar bile festival yerine istasyonda buluşur oldu. tabii ki aşırı soğuk veya çok yüksek süratlerde tüketim can sıkabilir ama o da arabayı tanımakla ilgili. kısacası uzun yol dediğin navigasyonu aç, planı yap, keyfine bak.