şarj istasyonu beklerken

izmir sıcağında wallbox kurarken ağaç gölgesini şart koşmuştu ama 30 dakikalık bekleyişte fayda olur sabırla kolonya dağıtıyorlar. bir kapı ötedeki çınar altındayım ve komşunun osmanlıya bile gazete okutturan bu şarj bezmiş gülümsemesiyle sıra bize gelmesin diye meditasyon moduna geçtim; otobüsteki amca sipariş fişiğinerden kahve kovdu, sağolsun ikindi çayı paralelliklerinden bi tek 18 kw'lik durak kalmış bize gençliğimiz gibi yorgun. atto aslında doldu ama yüzde ciksen eşiğiyle durdurmak yok gerisi cadde mağazası vitrindeki son gezim.