-
atto 3'e geçince ilk fark ettiğim şey park halinde hiçbir ses olmamasıydı, insan bir an "çalışıyor mu bu" diye düşünüyor. alışması biraz zaman aldı ama şimdi sessizlik o kadar doğal geliyor ki benzinli bir aracın rölantisini duyunca afallıyorum.
bu sessizlik bana biraz iki taraflı geliyor: içeride araba gibi rahat hissettiriyor derdini yok, ama dışarıdan haber vermediği için eh bizim trafik kültüründe yayayı fark etmek dert oluyor. sokakta kimse baktırmıyor ve dolayısıyla daracık yerde o sessizlik arabanın çok, görünürlüğün hiç oluyor. bir yorum: sevdim ama dikkat şart demek lazım. başka yaşayan var mı bu sıkıntıyı?
-
ilk hafta inanılmaz tuhaf gelmişti, durakta bekleyip araç çalışıyor mu diye göstergeye bakıyordum. artık alıştım, hatta yayaya yaklaşırken korna çalmak yerine camı açıp sesleniyorum, sessizlik bu açıdan biraz dikkat istiyor.
-
ilk günler bu sessizlik insanı tedirgin ediyor, kaldırımdaki yayalar arkadan geldiğimi duymuyor. birkaç hafta sonra alışıyorsun ama kapalı otoparkta insan her seferinde bir kulak kabartmıyor değil.
-
sessizlik normal de ilk günler benim de kafamı kurcaladı: ışıklarda motor sesi olmayınca araç kapalı sanıp kontağı bir daha çevirdiğim oldu. alışınca ampul gibi, ondan sonra benzinli araca binince o gürültü resmen yoruyor.
