şarj kuyruğu deyip geçmemek lazım, hele ki tatil dönüşlerinde olay tam bir sabır sınavı. istasyona varıyorsun, iki araç var ama biri %90'dan şarj ediyor hâlâ, diğeri yeni başlamış. insan ister istemez o anki tüketim verilerini kafandan hesaplıyorsun; 'bu 10 dakika daha sürerse, menzil durumum ne olur?' diye. bizim dizel günlerimizde böyle bir dert yoktu, depoyu doldur 3 dakika, bas gaza. ama işte yerli malı diye sabrediyoruz, bir de şu an hızlı şarj istasyonları artmazsa bu sabrımız taşacak galiba.
geçen pazar bolu dağı'nda bir togg şarj istasyonuna girdim, karşıma ciddi bir kuyruk çıktı. ben excel'de tüketimimi takip eden adamım, aracımın şarj süresini de buna göre hesaplarım; dizeli bırakalı iki yıl oldu ama hâlâ alışamadım. kuyrukta beklerken bir tane daha togg vardı, sürücüsü ile sohbet ettik; üç kişinin aynı anda nabza göre şerbet sıkması falan yok, herkes şarj süresi boyunca telefonda oynuyor ve havadan sudan konuşuyor.
şarj kuyruğu derleşmesi şöyle böyle; millet evden şarj edememenin derdinde, bu yüzden istasyonlara hacı olmuyor. ben şahsen aracın sıvı soğutmalı olduğuna yemin ederim ama şarj cihazları yüzde ciksen doldurma diyor; mecbur bekle, mecbur yer kovalama. rakamları bir kenara yazdım mı ortalama 12 dakika beklemek %27 şarj demek; hasılı doyurucu bir dert.
