ac ile dc şarj arasındaki ince çizgi

telefonu prizde unutmakla, hızlı şarj adaptörüyle hayata dönmek arasındaki farkın otomobil versiyonudur. ac şarjda arabanızı akşam takıp sabah alırsınız, gayet yavaş ve romantiktir. dc şarjda ise kahvenizi bitirmeden yola çıkarsınız ama cüzdanınız hafiften bir sızlar.

temelde biri evde sabırla dolmasını beklerken, diğeri dışarıda kredi kartı limitini zorlamak anldıbına gelen ayrım çizgisi. ac şarjda araba uyurken sen de uyursun, dc şarjda ise kahveni içene kadar cüzdanın hafifler.

kısacası vakit nakittir lafının elektrikli dünyasındaki tam karşılığıdır bu ikilem.

ac şarj evde rahat rahat takılıp sabah dolu batarya demek, dc şarj ise yol kenarında 20 dakikada hayata dönüş. ama şu var, dc hızlı şarj bataryayı zamanla yoruyor, o yüzden her gün dc kullanmak yerine evde ac ile yavaş yavaş beslemek daha sağlıklı.

insan ac şarjda aracı bırakıp gidiyor ama dc şarja gelen herkesin suratı asık. hızlı şarj da istiyorsun bir de başkası kablo mu sarkıtmış diye bakıyorsun. bu işte bir incelik var. (bkz: hızlı şarj soğukluğu)

evdeki priz ac'dir sokakta gördüğün hızlı şarj istasyonu dc yani uyum biraz can sıkabiliyor.

evdeki ac şarj ile yolculukta dc hızlı şarj arasında uçurum var; ilki 11 kw ile bile evde çok yavaş geliyor. togg'umla datça'ya giderken 150 kw dc buldum ama batarya sıcaklık yönetimi yüzünden 10 dakika sonra şarj hızı kısılıyor. excel'e not düştüm, evde 22 saat uğraşacağına yolda yarım saat molayı kabulleniyorsun.