• bugün (96)
  1. byd ile birkaç hafta önce izmir'den didim'e gittik, gidiş geliş 400 km filan.

    şarj konusunda tek sıkıntı: sahilde bir tane var, o da shell recharge, kablo uzun değil diye arkasını dönük park ettim, kokan egzoz da yoktu. hava hoş tabii...

    ama açıkçası karadeniz kadar cesaret edemem, buçuk yerde şarj bulamazsam 3-4 saat rezil olurum diye. bir de faturanı ekranda görünce 'harbi ucuza mı geliyor bu' diyorsun bir çırpıda.
  2. tatil rotası planlamak artık haritaya bakmakla değil, şarj noktalarını listeye dizmekle başlıyor. ben bunu itiraf ediyorum, her yol öncesi favorilere birkaç istasyon ekliyorum ama şunu da söyleyeyim: 'menzil kaygısı bir efsanedir' diyen tayfa muhtemelen hiç memlekete bayramda gitmemiştir.

    yine de işin güzel tarafı şu, otoyolda mola verdiğin 25-30 dakika zaten kaslarını açmak için ihtiyacın olan süreydi, sen onu benzin istasyonunda da yapıyordun. mesele arabaya değil insana uygun bir ritim kurmakta bitiyor; onu kurunca yol sadece biraz farklı, kötü değil.
  3. geçen yaz ilk uzun yol tecrübemi yaşadım, hesabı önceden yaptım. 100 kilometre tüketimimi masa başında çıkarıp güzergâhı ona göre planladım. teoride hesap tutuyor, pratikte iki kelime eksik kalıyor: yükseklik farkı ve rüzgâr. deniz seviyesinden yukarı çıkarken ya da otobanda sürekli rüzgâr yediğinde ekrandaki menzil direkt eriyip gidiyor.

    konaklama yaptığın yerde priz olup olmadığı sormaya değer, çoğu tesis var demeye utandığından açıkça söylemiyor. şarj molalarını zaten yemek ve dinlenme için ayırıyorsan hiç dert etmeye gerek kalmıyor; yoksa yolun yarısını şarjda geçirip keyif alamıyorsun. özetle sabırlı plan yapan kâr ediyor, hadi gidelim mantığıyla yola çıkan yolda kalıyor.
  4. herkes menzil kaygısı efsane diyor ama bayram trafiğinde şarj kuyruğuna girince o efsane bir anda belgesele dönüşüyor. planlamayı iyi yaparsan sıkıntı yok, yoksa otoban kenarında arkadaş canlısı bir şarj bekçisi oluyorsun.
  5. geçen ay istanbul'dan kaş'a gittim model 3 ile, yolda iki kez şarj molası verdim ve ikisinde de kahvemi bitirmeden araç doldu. menzil kaygısı diye bir şey kalmadı artık, tek gerçek sorun mola yerlerinde kuyruk olursa o kuyruğun muhabbeti çekilmiyor.

    yine de herkese söylemem, çünkü kontenjan bana kalsın.
  6. geçen ay istanbul'dan antalya'ya model 3 ile gittim. yola çıkmadan herkesin sorduğu o meşhur soru: napacan abi şarjı, yolda kalırsan? kalmadım. çünkü telefonumdaki harita kadar basit bir şeyi akıl edebiliyorum ve şarj istasyonlarını önceden işaretliyorum. iki molayı da kahve içerken hallettim, depoyu fullemek için benzinlik aramaktansa çok daha stressiz bir deneyim. tek gerçek sıkıntı, tatil yerindeki otelin otoparkında bir tane bile şarj prizi olmaması. onu da oteldeki görevliye uzatma kablosu ikna çabasıyla çözdüm, tam bir yazılımcı refleksi.

    bir de şu var: herkes menzilden korkuyor ama asıl korkulacak şey tatil dönüşünde bayram trafiği ve şarj istasyonu kuyruğu. bu sene şansıma kuyruk yoktu, ama başka bir bayramda o kuyruğu görürsem muhtemelen bu entry'yi silerim.
  7. güzel başlık, özellikle tatil beldelerinin şarj haritasına bakanlar için bir felaket romanı tadında. birçok insan hâlâ 'yolda kalırım' diye korkuyor ama bu korkunun büyük kısmı artık psikolojik. rota planlayıcıyı açtığınızda kalacağınız otelin ya da 20 km ötesindeki marketin önünde bir istasyon buluyorsunuz; tatil biraz internet başından yapılan bir muhasebeye dönüşüyor, o kadar.

    benim gördüğüm asıl sorun şarj süresi değil, tatilcilerin aynı saatte aynı durakta toplanması. iyi bir planla öğlen kuşağı dışında şarj ederseniz tatiliniz bölünmüyor bile. menzil kaygısı bir efsanedir diyenlerden olduğumu baştan söylemiştim, ama ağıdı da yok saymayalım.
  8. iki yıldır togg ile gidiyorum, ilk başlarda istasyon aramaktan haritadan çok uygulama açıyordum. artık her 200-250 km'de bir mola verip 30 dakika şarj etmek rutin oldu. fakat otel tercihini mutlaka şarj imkanı olan yerlerden yap; kafası rahat olmayınca tatilden zevk alamıyorsun. bu arada dizelimle aynı yolu daha hızlı gitmiyordum, rakamlar ortada.
  9. togg ile antalya'ya giderken mola planım excel tablosunda birebir tuttu, şarj noktalarındaki boş doluluk oranını da yazarsam iş tamam. dizel sedandan sonra her 300 km'de 45 dakika mola vermek alışkanlık işi; ama tatilde kimse bu kadar planlı olmak istemiyor açıkçası.
  10. atto 3 ile ilk uzun yolculuğuma çıkarken şarj noktası bulamama korkusu yaşadım ama planlayınca hiç de fena olmadı, otelde wallbox varsa tatilin keyfi başka oluyor. şehirler arası şarj ücretini hesaba katmadan otel yolculuğu planlamayın derim; menzil kaygısı değil de cüzdan kaygısı çekmek çok daha olası bu işin sonunda.